การนับวันปลอดภัยในรอบเดือน
การลงบันทึกในปฏิทิน (calendar charting)
เป็นวิธีการคำนวณหาช่วงระยะที่"ไม่ปลอดภัย"ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ไข่ตก และถ้ามีเพศสัมพันธ์ในช่วงเวลานี้จะมีโอกาสการตั้งครรภ์สูง ฉะนั้นช่วงระยะ"ปลอดภัย" (safe period) จึงเป็นช่วงเวลาที่นอกเหนือจากเวลาที่คำนวณได้ โดยมีวิธีการคำนวณดังนี้ คือ
ถ้าประจำเดือนมาสม่ำเสมอ ให้ถือว่าวันที่ 12 – 16 เป็นวันที่ "ไม่ปลอดภัย" เช่น ถ้ามีประจำเดือนรอบละรอบละ 30 วัน วันที่1-7 หลังมีประจำเดือนและก่อนมีประจำเดือน 7 วันจะเป็นระยะ"ปลอดภัย"
แสดงวันที่ "ไม่ปลอดภัย"ตามความสัมพันธ์ระหว่างการเจริญของรังไข่ ฮอร์โมน และระยะเวลาในรอบการมีประจำเดือน
คำนวณหาค่าเฉลี่ยของจำนวนวันในรอบประจำเดือน และนำมาคำนวณหาช่วงระยะเวลาที่"ไม่ปลอดภัย" การเก็บบันทึกรอบประเดือนต้องทำติดต่อกันประมาณ 8-12 เดือน โดยนับวันแรกของการมีประจำเดือนเป็นวันที่1
วิธีการคำนวณ
วันแรกของระยะ"ไม่ปลอดภัย"ได้จาก วันที่รอบประจำเดือนสั้นที่สุดลบด้วย 18 ส่วนวันสุดท้ายของระยะ"ไม่ปลอดภัย"คำนวณจากการลบด้วย 11 ออกจากรอบประเดือนที่นานที่สุด
การเปรียบเทียบกับตารางสำเร็จรูป
|
|
ตัวอย่าง
ผู้หญิงคนหนึ่งมีรอบประจำเดือนอยู่ระหว่าง 26 วัน ถึง 31 วัน จงคำนวณหาช่วงระยะที่"ไม่ปลอดภัย" (ช่วงที่มีไข่ตก) และช่วงเวลาที่ "ปลอดภัย" (safe period)
วิธีการ
รอบเดือนที่สั้นที่สุด ( 26 วัน) – 18 = 8
รอบเดือนที่นานที่สุด (31 วัน) – 11 = 20
ดังนั้น ช่วงเวลาที่"ไม่ปลอดภัย" คือ วันที่ 8 ถึงวันที่ 20 ของรอบประจำเดือน
ช่วงเวลาที่"ปลอดภัย" คือ วันที่ 1 ถึงวันที่ 7 และ วันที่ 21 ถึงวันที่ 31 ของรอบเดือน
รอบเดือนที่นานที่สุด (31 วัน) – 11 = 20
ดังนั้น ช่วงเวลาที่"ไม่ปลอดภัย" คือ วันที่ 8 ถึงวันที่ 20 ของรอบประจำเดือน
ช่วงเวลาที่"ปลอดภัย" คือ วันที่ 1 ถึงวันที่ 7 และ วันที่ 21 ถึงวันที่ 31 ของรอบเดือน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น